نیکولای می یده بیرون ورودی خانه‌ی دوست ورزشی‌اش ایستاده و منتظر است. آن‌ها قرار است در مسیر همیشگی‌شان پیاده‌روی کنند. دوست ورزشی نیکولای می یده مبتلا به اوتیسم است و به همین دلیل از برنامه‌ی همیشگی پیاده‌روی لذت می‌برد.

در طول سفر، آنها درباره هر چیزی صحبت می‌کنند. درباره اتفاقات زندگی او. درباره دونالد ترامپ. یا درباره شهرداری، که معمولاً چیز زیادی برای گفتن ندارد. و نیکولای می یده به طور خاص یک مکالمه را به وضوح به یاد دارد.

«او گفت تنها کار خوبی که شهرداری تا به حال انجام داده این بوده که به او پیشنهاد داده یک همراه برای تحرک پیدا کند. این حرف خیلی خوب بود. این حرف در ذهنم ماند. مخصوصاً به این دلیل که افراد مبتلا به اوتیسم معمولاً با دیگران خوب نیستند. بنابراین این حرف معنی خاصی دارد.» او می‌گوید.

دوستان ورزش، پیشنهادی برای افراد دارای آسیب‌پذیری روانی، به عنوان مثال افراد مبتلا به اختلال اضطراب یا افراد در طیف اوتیسم است که می‌خواهند در زندگی روزمره خود ورزش بیشتری انجام دهند. ورزش می‌تواند هر چیزی از پیاده‌روی گرفته تا تمرینات قدرتی یا دویدن باشد.

به گفته نیکولای می یده، داوطلبان زیادی هستند که تمرینات قدرتی یا دویدن را در اولویت قرار می‌دهند و انرژی لازم را دارند تا کسی را که می‌خواهد شروع کند یا برای رفتن به باشگاه ورزشی به تنهایی مشکل دارد، با خود ببرند.

«واقعاً مایه‌ی افتخار است که بتوانی به کسی کمک کنی تا از این طریق شروع کند. افراد آسیب‌پذیر روانی اغلب تنها هم هستند، بنابراین اینکه بتوانی سر وقتشان بیایی و بدانی که آنها مشتاقانه منتظر آن ساعتی هستند که برای پیاده‌روی می‌روی، بسیار ارزشمند است.» نیکولای می یده می‌گوید و ادامه می‌دهد:

«شاید این تنها باری در طول یک هفته باشد که آنها از آپارتمان خود بیرون می‌آیند و با شخص دیگری صحبت می‌کنند. و سپس واقعاً سالم‌تر می‌شوند. بنابراین این یک مسیر مستقیم به سوی رفاه است که شما به این فرد کمک می‌کنید. و این انگیزه‌بخش است.»

طیف سنی دوستان و شرکت‌کنندگان در جنبش داوطلبانه گسترده است. نیکولای می یده با افراد ۱۸ ساله، ۸۰ ساله و هر فرد بین این دو گروه صحبت کرده است.

تطابق کامل

نیکولای می یده یکی از دوستان جنبش داوطلبانه و سرپرست تیم است. او به عنوان یکی از سرپرستان تیم، به تطبیق دوستان جنبش داوطلبانه با شرکت‌کنندگان کمک می‌کند. اما لیست انتظار برای دوستان جنبش طولانی است و پیدا کردن فرد مناسب می‌تواند زمان‌بر باشد.

خیلی چیزها باید کنار هم قرار بگیرند. اینکه داوطلب و شرکت‌کننده خواسته‌ها و نیازهای یکسانی برای جابجایی داشته باشند. اینکه آیا نزدیک به هم زندگی می‌کنند یا خیر. و اینکه آیا این پتانسیل وجود دارد که بتوانند با هم صحبت کنند یا خیر. اما وقتی این کار موفق شود، اتفاق کاملاً خاصی است.

«هر بار که مسابقه‌ای برگزار می‌شود، با کسانی که به عنوان شرکت‌کننده ثبت‌نام کرده‌اند تماس می‌گیرم و می‌گویم که یک داوطلب هست که می‌تواند گزینه خوبی باشد، و می‌توانید بشنوید که چقدر خوشحال هستند. بیان کردنش کمی سخت است، اما شاید بتوانید تصور کنید که چه حسی دارد. و به همین دلیل است که ما این کار را انجام می‌دهیم. برای کمک به آنهاست.» نیکولای می یده می‌گوید.

نیکولای می یده سابقه‌ی مشاوره دارد و کارش را به عنوان داوطلب شروع کرد، زیرا احساس می‌کرد در شغلی که داشت، فاقد روابط انسانی است.

«ما همیشه در مورد مسائل کاری صحبت می‌کردیم. می‌توان گفت که به کسی کمکی نمی‌کرد. و این چیزی بود که من از دست دادم. سپس به فردی که با چیزهای مختلف مشکل دارد علاقه‌مند شدم. برخی هستند که این کار را بسیار انتزاعی انجام می‌دهند. بنابراین، ما کار بهتری برای جامعه انجام می‌دهیم. امیدوارم این هم به اندازه کافی درست باشد. اما من خوشحالم که می‌توانم ببینم فردی که روبرویش نشسته‌ام از بودن من در آنجا چیزی به دست می‌آورد.»

امروز، نیکولای می یده به عنوان مدیر پروژه در بنیاد مسئولیت اجتماعی دانمارک کار می‌کند. شغلی که او تنها سه سال پیش تصور نمی‌کرد داشته باشد. اما کار با مردم او را جذب کرد و به «دام آن» کشاند.

«به طرز خوبی جذاب بوده است.»

لیست‌های انتظار کامل

دوستان جنبش ماهی دو بار دور هم جمع می‌شوند. به گفته نیکولای می یاد، برخی از دوستان جنبش بیشتر اوقات دور هم جمع می‌شوند. برای برخی، این دیدار یک روز ثابت، یک هفته در میان است، در حالی که نیکولای می یاد و دوست جنبشی‌اش هر از گاهی ترتیب ملاقات می‌دهند.  

تعداد شرکت‌کنندگانی که به «دوستان جنبش» پیوسته‌اند آنقدر زیاد بوده که پر کردن لیست انتظار دشوار است. علاوه بر «دوستان داوطلب جنبش»، این گروه فاقد سرپرستان تیمی است که داوطلبان و شرکت‌کنندگان را با هم هماهنگ کنند و بتوانند در صورت پیدا شدن فرد مناسب، خبر خوب را به او برسانند. 

برای رسیدگی به لیست انتظار کامل، صلیب سرخ جوامع حرکتی را راه‌اندازی کرده است که در آن یک داوطلب فعالیتی را با تقریباً پنج شرکت‌کننده انجام می‌دهد. علاوه بر این، یک طرح آزمایشی راه‌اندازی شده است که در آن یک داوطلب ترتیب می‌دهد تا دو فرد آسیب‌پذیر ذهنی با نیازهای یکسان ملاقات کنند.

«شما می‌توانید از ملاقات با افراد همفکر که می‌توانید با آنها صحبت کنید و در موردشان تأمل کنید، چیزهای زیادی بیاموزید. به سادگی داوطلبان کافی وجود ندارند. از منظر اجتماعی وسیع‌تر، برای برخی از این افراد آسیب‌پذیر از نظر ذهنی، نیاز زیادی به کمک یا خدمات وجود دارد.»

یک ساعت پس از شروع پیاده‌روی، نیکولای می یده و دوست ورزشکارش به ورودی او برگشتند. حدود دو هفته دیگر، این دو دوست ورزشکار دوباره همدیگر را ملاقات می‌کنند و پیاده‌روی خواهند کرد.