صلیب سرخ

برای تبدیل شدن به یک رهبر داوطلب در صلیب سرخ دانمارک، نیازی به تجربه رهبری نیست. این همان چیزی است که یاسمین ۳۰ ساله را به سمت رهبری تیم بوگلسسونر جذب کرد.

– معمولاً برای مدیر شدن به تجربه زیادی نیاز دارید، اما اینجا این یک الزام نیست. من واقعاً می‌خواستم کمی تجربه مدیریتی داشته باشم، بنابراین این یک فرصت آشکار برای من بود. از آنجا، شروع به خواندن آگهی استخدام کردم. 

وقتی یاسمین تحصیلاتش را ادامه داد، چیزی بیش از تجربه مدیریتی توجه او را جلب کرد. رشته روانشناسی نیز یک مزیت بزرگ بود که به طور طبیعی برای او پیش آمد، زیرا او با مادرش که یک روانشناس آموزش دیده است بزرگ شد. او می‌گوید محتوا قطعاً هیجان‌انگیزترین است و پس از آن در مورد موضوع پروژه توضیح می‌دهد:

– Bevejgelsesvenner یک پروژه عالی است که تمرکز را از تشخیص بیماری دور می‌کند. این تشخیص بیماری نیست که اصلاً مورد توجه است. دو نفر برای یک فعالیت بدنی با فرهنگ‌ها، تشخیص‌ها و علایق مختلف با هم ملاقات می‌کنند. فعالیت بدنی ما را به عنوان انسان به هم متصل می‌کند. 

به عنوان سرپرست تیم داوطلبان، با افراد مختلفی آشنا می‌شوید که باید با آنها هماهنگ شوید. جالب است که چه افرادی می‌خواهند دوست جنبش داوطلبانه باشند. یاسمین هیچ داوطلبی را در شبکه خود نمی‌شناخت، بنابراین دیدگاه کاملاً جدیدی در مورد کار داوطلبانه به دست آورده است.

این یک شغل نیست، بلکه یک سرگرمی است.

– این منحصراً آزادی و وقت آزاد من است که صرف کار داوطلبانه‌ام می‌کنم – چون دوست دارم.

این کار حس کار را ندارد، بلکه مثل یک سرگرمی است. یاسمین کار داوطلبانه‌اش را با رفتن به باشگاه یا نوشیدن قهوه با دوستانش مقایسه می‌کند. دلیل اینکه او همچنان تمایل دارد وقتش را صرف کند، در حالی که با مطالعه و کار تمام‌وقت بسیار ارزشمند است، این است که به او انرژی زیادی می‌دهد. منطقی است. نه تنها برای او، بلکه برای داوطلبان و شرکت‌کنندگان نیز همینطور.

– چیز زیادی از من نمی‌خواهد، اما خیلی چیزها می‌دهد. خیلی کلیشه‌ای به نظر می‌رسد، اما کمک به دیگران منطقی است. 

یک رابطه خوب، کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد

جوان‌ترین شرکت‌کننده که تازه ۱۸ ساله شده بود، واقعاً روی یاسمین تأثیر گذاشت. او دیگر نمی‌توانست از خانه بیرون برود و بنابراین وقتی سرپرستش را از شهرداری به دلیل رسیدن به سن قانونی از دست داد، هیچ ورزشی انجام نداد. او کاملاً از این موضوع ناراحت بود. او هرگز اسم دوستان ورزش را نشنیده بود، بنابراین وقتی با این مفهوم آشنا شد، واقعاً خوشحال شد.

– وقتی در جلسه کنار هم نشستیم، شرکت‌کننده جوان کاملاً تحت تأثیر قرار گرفت و من به او گفتم که می‌توانم کسی را پیدا کنم که مایل باشد با او فعالیت داشته باشد. 

او با یک دختر جوان و خوش‌هیکل با علایق مشابه که او هم مربی شخصی است، آشنا شد. این دو هفته‌ای یک بار همدیگر را ملاقات می‌کنند و برای دویدن بیرون می‌روند.

داستان‌هایی از این دست است که باعث می‌شود جاسمین اوقات فراغت خود را صرف داوطلبی و کمک به دیگران کند. او فکر می‌کند بهترین چیز بدون شک زمانی است که یک تطابق پیدا شود.

– این به من روحیه می‌دهد که ادامه دهم، چون می‌دانم شرکت‌کنندگان هر هفته چیزی برای انتظار دارند که بر اساس آن چیزی است که من ارائه داده‌ام. خوشحال کردن دیگران باعث خوشحالی من می‌شود.